عوارض جانبی

هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود. اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد یکسان نیست

-عوارض گوارشی: تهوع، استفراغ، یبوست، بی اشتهایی، هپاتیت، نقص کبدی، سوء هاضمه، مسدود شدن مجاری گوارشی، مشاهده خون در مدفوع، بزرگ شدن شکم و درد لگن

-عوارض قلبی و عروقی: نارسائی قلبی، تاکی کاردی، ایست قلبی، افزایش فشار خون، سکته قلبی، آمبولی ریوی، کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون و سنکوب

-عوارض خونی: آنمی، آنمی هیپوکرومیک و زیاد شدن حجم خون، ادم محیطی و هیپوکسی

-عوارض عصبی: بی خوابی، سرگیجه، گیجی، صرع، اضطراب، افسردگی، ضعف و ناتوانی و هالوسیناسیون

-عوارض تنفسی: آپنه، اختلال تنفسی، آسم، افزایش سرفه و ادم ریوی

-عوارض پوست: کهیر، خارش، احساس سرما، قرمزی، تعرق و زخم‌های پوستی عوارض ادراری: نقص کلیوی، احتباس ادراری و بی‌اختیاری ادرار

مقدار و نحوه مصرف

مقدار دارو برای هر بیمار را پزشک معین می‌کند ولی با این وجود مقدار مصرف معمول دارو به شرح زیر است. بزرگسالان: ۵۰۰ تا ۱ گرم مروپنم هر۶ یا ۸ ساعت از طریق تزریق وریدی در درمان مننژیت ۲ گرم هر ۸ ساعت و در درمان عفونت‌های مزمن ریوی تا ۲ گرم هر ۸ ساعت می‌تواند مصرف شود.

اطفال: نوزادان سه ماه و بالاتر تا ۱۲ سال با وزن کمتر از ۵۰ کیلوگرم: در عفونت‌های داخل شکمی و مننژیت ۲۰ تا ۴۰ میلی گرم مروپنم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن هر ۸ ساعت کودکان با وزن بالای ۵۰ کیلوگرم: مشابه بزرگسالان است برای عفونت‌های داخل شکمی 20 mg/kg یا ۱ گرم مروپنم هر۸ ساعت و مننژیت 40 mg/kg یا۲ گرم هر۸ ساعت می‌تواندمصرف شود. در بیماران با نارسائی کلیوی که کلیرنس کراتینین کمتر از 50mL/min باشد دوز دارو باید کاهش داده شود.

**جهت تزریق آهسته وریدی: محتویات ویال‌های مروکسان ۵۰۰ را در ۱۰ میلی لیتر و مروکسان ۱۰۰۰ را در ۲۰ میلی لیتر آب سترون قابل تزریق حل نموده و مدتی صبر نمائید. تا محلول کاملاً شفاف گردد سپس محلول حاصل را به آرامی در مدت ۳ تا ۵ دقیقه تزریق نمائید.

**جهت انفوزیون وریدی: محلول تهیه شده جهت تزریق مستقیم وریدی را تا حجم حداکثر۲۰۰ میلی لیتر برای مروکسان ۵۰۰ و ۴۰۰ میلی لیتر برای مروکسان ۱۰۰۰ از محلول‌های قابل تزریق سدیم کلراید ۹/۰٪، دکستروز ۵٪ یا ۱۰٪، دکستروز ۵٪ حاوی سدیم کلراید ۹/۰٪، رینگرو یا رینگرلاکتات رقیق نمائید. سپس محلول حاصل را در مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه انفوزیون نمائید.

رنگ محلول‌ها بعد از آماده‌سازی شفاف، بیرنگ تا زرد و فاقد هر گونه ذرات قابل رویت می‌باشد در غیر این صورت از تزریق خودداری نمائید. توصیه می‌شود از محلول‌های تازه تهیه شده‌استفاده گردد و بعد از یکبار مصرف باقی‌مانده دارو را دور بریزید. محلول‌های آماده شده از یخ زدگی محافظت نمائید.

و دمای نگهداری دارو کمتر از ۲۵ درجه سانتی گراد باشد