مروپنم (Meropenem) یک آنتیبیوتیک وسیعالطیف از خانواده کارباپنمها است که برای مقابله با طیف گستردهای از باکتریها استفاده میشود.
این دارو با جلوگیری از ساخت دیواره سلولی باکتریها باعث از بین رفتن یا توقف رشد آنها میشود.
مروپنم معمولاً زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که عفونت شدید باشد یا احتمال وجود باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیکهای معمولی وجود داشته باشد.
این دارو معمولاً به صورت تزریقی و از طریق وریدی تجویز میشود و باید تحت نظر پزشک مصرف شود.
مروپنم برای درمان برخی عفونتهای شدید باکتریایی کاربرد دارد، از جمله:
عفونتهای شدید دستگاه تنفسی
عفونتهای بیمارستانی
عفونتهای شکمی پیچیده
عفونتهای شدید ادراری
عفونتهای پوستی و بافت نرم
عفونتهای مرتبط با سیستم عصبی مرکزی مانند مننژیت باکتریایی در شرایط خاص
عفونتهای ناشی از باکتریهای مقاوم
تشخیص نیاز به مروپنم باید توسط پزشک انجام شود و انتخاب این دارو معمولاً بر اساس شدت عفونت، نوع باکتری احتمالی، شرایط بیمار و نتایج آزمایشها انجام میشود.
یکی از کاربردهای مهم مروپنم، درمان برخی عفونتهای شدید دستگاه تنفسی است.
در بیمارانی که دچار عفونت ریه شدید، ذاتالریه بیمارستانی یا عفونتهای مقاوم تنفسی هستند، ممکن است پزشک این دارو را در نظر بگیرد.
بهخصوص در بیمارانی که بستری هستند یا سیستم ایمنی ضعیفی دارند، انتخاب آنتیبیوتیک مناسب اهمیت زیادی دارد.
در مواردی که بیمار پس از ترخیص نیاز به ادامه مراقبت یا بررسی وضعیت تنفسی داشته باشد، استفاده از خدمات ویزیت متخصص ریه در منزل میتواند برای پیگیری شرایط بیمار کمککننده باشد.
عفونت خون یا سپسیس یکی از شرایط جدی پزشکی است که در اثر ورود عوامل عفونی به جریان خون ایجاد میشود.
در برخی موارد، پزشک برای کنترل عفونتهای شدید خونی و مقابله با باکتریهای مقاوم ممکن است آنتیبیوتیکهایی مانند مروپنم را تجویز کند.
در بیماران مبتلا به سپسیس(عونت خون) ، شروع سریع درمان مناسب اهمیت زیادی دارد و معمولاً بیمار نیازمند بررسی دقیق علائم حیاتی، آزمایشها و مراقبت پزشکی است.
مروپنم ممکن است در برخی موارد عفونت ادراری شدید یا پیچیده، بهخصوص زمانی که احتمال وجود باکتری مقاوم وجود داشته باشد، تجویز شود.
عفونتهای ادراری( UTI) ساده معمولاً با آنتیبیوتیکهای معمولی درمان میشوند، اما در شرایط خاص مانند عفونت شدید، بستری بودن بیمار یا مقاومت دارویی، پزشک ممکن است داروهای قویتری مانند مروپنم را انتخاب کند.
-عوارض گوارشی: تهوع، استفراغ، یبوست، بی اشتهایی، هپاتیت، نقص کبدی، سوء هاضمه، مسدود شدن مجاری گوارشی، مشاهده خون در مدفوع، بزرگ شدن شکم و درد لگن
-عوارض قلبی و عروقی: نارسائی قلبی، تاکی کاردی، ایست قلبی، افزایش فشار خون، سکته قلبی، آمبولی ریوی، کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون و سنکوب
-عوارض خونی: آنمی، آنمی هیپوکرومیک و زیاد شدن حجم خون، ادم محیطی و هیپوکسی
-عوارض عصبی: بی خوابی، سرگیجه، گیجی، صرع، اضطراب، افسردگی، ضعف و ناتوانی و هالوسیناسیون
-عوارض تنفسی: آپنه، اختلال تنفسی، آسم، افزایش سرفه و ادم ریوی
-عوارض پوست: کهیر، خارش، احساس سرما، قرمزی، تعرق و زخمهای پوستی عوارض ادراری: نقص کلیوی، احتباس ادراری و بیاختیاری ادرار
مقدار دارو برای هر بیمار را پزشک معین میکند ولی با این وجود مقدار مصرف معمول دارو به شرح زیر است. بزرگسالان: ۵۰۰ تا ۱ گرم مروپنم هر۶ یا ۸ ساعت از طریق تزریق وریدی در درمان مننژیت ۲ گرم هر ۸ ساعت و در درمان عفونتهای مزمن ریوی تا ۲ گرم هر ۸ ساعت میتواند مصرف شود.
اطفال: نوزادان سه ماه و بالاتر تا ۱۲ سال با وزن کمتر از ۵۰ کیلوگرم: در عفونتهای داخل شکمی و مننژیت ۲۰ تا ۴۰ میلی گرم مروپنم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن هر ۸ ساعت کودکان با وزن بالای ۵۰ کیلوگرم: مشابه بزرگسالان است برای عفونتهای داخل شکمی 20 mg/kg یا ۱ گرم مروپنم هر۸ ساعت و مننژیت 40 mg/kg یا۲ گرم هر۸ ساعت میتواندمصرف شود. در بیماران با نارسائی کلیوی که کلیرنس کراتینین کمتر از 50mL/min باشد دوز دارو باید کاهش داده شود.
**جهت تزریق آهسته وریدی: محتویات ویالهای مروکسان ۵۰۰ را در ۱۰ میلی لیتر و مروکسان ۱۰۰۰ را در ۲۰ میلی لیتر آب سترون قابل تزریق حل نموده و مدتی صبر نمائید. تا محلول کاملاً شفاف گردد سپس محلول حاصل را به آرامی در مدت ۳ تا ۵ دقیقه تزریق نمائید.
**جهت انفوزیون وریدی: محلول تهیه شده جهت تزریق مستقیم وریدی را تا حجم حداکثر۲۰۰ میلی لیتر برای مروکسان ۵۰۰ و ۴۰۰ میلی لیتر برای مروکسان ۱۰۰۰ از محلولهای قابل تزریق سدیم کلراید ۹/۰٪، دکستروز ۵٪ یا ۱۰٪، دکستروز ۵٪ حاوی سدیم کلراید ۹/۰٪، رینگرو یا رینگرلاکتات رقیق نمائید. سپس محلول حاصل را در مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه انفوزیون نمائید.
رنگ محلولها بعد از آمادهسازی شفاف، بیرنگ تا زرد و فاقد هر گونه ذرات قابل رویت میباشد در غیر این صورت از تزریق خودداری نمائید. توصیه میشود از محلولهای تازه تهیه شدهاستفاده گردد و بعد از یکبار مصرف باقیمانده دارو را دور بریزید. محلولهای آماده شده از یخ زدگی محافظت نمائید.
و دمای نگهداری دارو کمتر از ۲۵ درجه سانتی گراد باشد
مروپنم معمولاً به صورت تزریق داخل وریدی تجویز میشود.
روش تزریق، مقدار دارو و فاصله زمانی بین دوزها به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
نوع و شدت عفونت
سن بیمار
وزن بیمار
عملکرد کلیهها
شرایط عمومی بیمار
نوع باکتری عامل بیماری
تزریق این دارو باید توسط فرد آموزشدیده انجام شود و تغییر مقدار یا قطع خودسرانه آن میتواند باعث شکست درمان یا افزایش مقاومت میکروبی شود.
پزشک ممکن است برای انتخاب درمان مناسب، آزمایشهایی درخواست کند، مانند:
آزمایش خون
کشت خون
آزمایش ادرار
کشت ادرار
بررسی عملکرد کلیه
بررسی حساسیت میکروب به آنتیبیوتیکها
در صورت نیاز، خدمات انجام آزمایش و نمونهگیری در منزل میتواند برای بیمارانی که امکان مراجعه حضوری ندارند، گزینه مناسبی باشد.
خیر.
مروپنم یک آنتیبیوتیک قوی است و معمولاً برای عفونتهایی استفاده میشود که نیاز به درمان تخصصی دارند.
استفاده بیدلیل از این دارو میتواند باعث ایجاد مقاومت آنتیبیوتیکی شود؛ یعنی باکتریها در آینده نسبت به داروها مقاومتر شوند.
به همین دلیل، مروپنم نباید برای سرماخوردگی، بیماریهای ویروسی یا عفونتهای خفیف بدون تشخیص پزشک استفاده شود.
عوارض آمپول مروپنم چیست؟
مانند هر دارویی، مروپنم نیز ممکن است باعث بروز عوارض شود.
برخی عوارض احتمالی عبارتاند از:
تهوع
استفراغ
اسهال
سردرد
درد یا التهاب محل تزریق
تغییرات آزمایشهای کبدی
واکنشهای حساسیتی
در موارد نادر ممکن است عوارض جدیتری مانند واکنش آلرژیک شدید یا تشنج ایجاد شود.
در صورت مشاهده علائم حساسیت مانند تنگی نفس، تورم صورت یا کهیر شدید، باید فوراً اقدامات پزشکی انجام شود.
آیا مروپنم در منزل تزریق میشود؟
در برخی بیماران که پزشک ادامه درمان تزریقی را پس از ترخیص ضروری بداند، ممکن است تزریق دارو در منزل و تحت شرایط مشخص انجام شود.
این کار باید توسط پرستار یا فرد آموزشدیده و طبق نسخه پزشک انجام شود.
بهخصوص بیماران دارای عفونتهای شدید ممکن است علاوه بر تزریق دارو، نیازمند پایش وضعیت عمومی و مراقبت مداوم باشند.
در چنین شرایطی استفاده از خدمات پرستاری در منزل برای بیماران نیازمند مراقبت میتواند به ادامه روند درمان کمک کند.
پیش از مصرف این دارو در موارد ذیل با پزشک خود مشورت نمایید.
سالمندان ممکن است به دلیل بیماریهای زمینهای، ضعف سیستم ایمنی یا مشکلات کلیوی نیازمند بررسی دقیقتری هنگام مصرف مروپنم باشند.
پزشک ممکن است بر اساس عملکرد کلیه، مقدار دارو را تنظیم کند.
همچنین در سالمندان، کنترل علائم حیاتی و بررسی وضعیت عمومی بیمار اهمیت بیشتری دارد.
دفع مروپنم از طریق کلیه انجام میشود.
در بیمارانی که عملکرد کلیه آنها کاهش یافته است، پزشک ممکن است مقدار یا فاصله تزریق دارو را تغییر دهد.
به همین دلیل، مصرف این دارو بدون اطلاع پزشک میتواند خطرناک باشد.
مروپنم نسبت به بسیاری از آنتیبیوتیکهای معمول، طیف اثر گستردهتری دارد.
اما گستردهتر بودن اثر دارو به معنی مناسب بودن آن برای همه عفونتها نیست.
انتخاب آنتیبیوتیک باید بر اساس نوع عفونت، احتمال مقاومت میکروبی و شرایط بیمار انجام شود.
بسته به نوع عفونت، پزشکان مختلف ممکن است در روند درمان نقش داشته باشند.
برای مثال:
متخصص عفونی برای عفونتهای پیچیده و مقاوم
متخصص ریه برای برخی عفونتهای شدید تنفسی
متخصص داخلی در ارزیابی اولیه برخی بیماران
متخصص خون در برخی بیماران با مشکلات سیستم ایمنی یا عفونتهای خاص
در صورت نیاز به بررسی تخصصی، بیمار میتواند از ویزیت متخصص عفونی در منزل یا سایر خدمات تخصصی در منزل استفاده کند.
در صورت مشاهده علائمی مانند:
تب شدید و مداوم
کاهش سطح هوشیاری
تنگی نفس شدید
افت فشار خون
درد شدید قفسه سینه
ضعف شدید
علائم حساسیت دارویی
باید بیمار سریعاً توسط پزشک ارزیابی شود.
تماس با شماره 09129615938