تزریق زیرجلدی ( Subcutaneous injection)

 تزریق بسیاری از داروها ازجمله انسولین، مورفین و هذوئین و نیز به عنوان روشی مخالف با تزریق داخل وریدی  مورد استفاده قرار می‌گیرد. بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده و به همین دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی‌تر از عضله است. هدف از تزریق زیر جلدی، جذب آرام دارو و با حجم تزریق محدود می‌باشد. این روش جهت تزریق داروهایی بمانند انسولین که باید در بافت چربی به‌طور تدریجی جذب شود، روش ایده‌آلی بوده که با کمترین درد، امکان تکرار چندین نوبت تزریق را فراهم می‌سازد. از ماساژ دادن ناحیه، پس از تزریق انسولین یا هپارین باید خودداری شود چراکه باعث جذب سریعتر دارو شده و باعث التهاب بافتی می‌گردد.

1. پوست بالا کشیده شود.
2. ورود سوزن به بافت سریع و تزریق آهسته انجام گیرد.
3.  

تزریق زیرجلدی (Sub Cutaneous = SC)

• نوک سوزن حد فاصل زیر پوست و بالای عضله قرار گیرد.
• زاویه تزریق: °۴۵ (در استفاده از سرنگ انسولین زاویه مورد نظر °۹۰ است)
• برخی محل‌ها: پشت بازو، جلوی ساعد، پشت کتف، بالای باسن، دور ناف
•  

تفاوت با سایر روش ها

تزریق داخل جلدی:تزریق به لایه سطحی پوست(دُرم)، با جذب سریع تر،برای تست های حساس پوستی استفاده می شود.

تزریق عضلانی: تزریق عمیق تر،حجم بالاتر دارو،جذب سریع تر نسبت به زیر جلدیولی پیچیدگی بیشتر